Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

Ρήξη του υπερακανθίου τένοντα

Posted 30 1 15

Ρήξη σημαίνει η διακοπή της ανατομικής συνέχειας του τένοντα. Οι ρήξεις του υπερακανθίου μπορούν να ταξινομηθούν σε οξείες ή χρόνιες ή εκφυλιστικές, όσο αναφορά την αιτία του τραυματισμού και σε μερικές η ολικές ανάλογα με την έκταση της βλάβης. 

. Αυτές που εμφανίζονται πιο συχνά στους αθλητές, είναι οι οξείες και χρόνιες, μερικές και ολικές ρήξεις . Οι ρήξεις μπορεί να συνοδεύονται ακόμα με ή χωρίς εξάρθρημα ή μετατοπισθέν κάταγμα του μείζονος βραχιονίου ογκώματος.

Η επαναλαμβανόμενη τάση στην μυοτενόντια ένωση που ξεπερνάει την αντοχή του ιστού και προκαλεί μικροτραυματισμό και φλεγμονή. Η προοδευτική βλάβη συνεχίζεται αν η επαναλαμβανόμενη τάση ξεπερνάει τον ρυθμό αποκατάστασης των ιστών. Η μυϊκή αδυναμία και η κόπωση καθιστούν τους ιστούς επιρρεπείς σε αυτό το τύπο τραυματισμού.

Ακόμα η πρόσκρουση του μυοτενόντιου πετάλου μεταξύ του μείζονος βραχιονίου ογκώματος (κατάφυση του πετάλου των στροφέων) και του ακρωμίου. Αυτό παρατηρείται όταν κάτι εμποδίζει την ολίσθηση του τένοντα του πετάλου στον ήδη στενό υπακρωμιακό μεσοδιάστημα. Ένας προδιαθετικός παράγοντας για την κατηγορία αυτή είναι το ακρώμιο με σχήμα τύπου ΙΙΙ (αγκιστρωτό).

Συνήθως παρατηρείται πόνος στη σημείο της βλάβης και ανάλογα με την έκταση της βλάβης και περιαρθρικά της άρθρωσης του ώμου. Επώδυνη τροχιά κατά την ανύψωση μπροστά και στα πλάγια πάνω απο το ύψος του κεφαλιού, καθώς και έξω στροφής. Λανθασμένη θέση ώμου και ωμοπλάτης. Συνήθως ο ώμος πέφτει μπροστά με το βραχίονα σε έσω στροφή. Πόνος κατά τον ύπνο και ειδικά όταν ξαπλώνουν πάνω στον προσβεβλημένο ώμο. Σε ολική ρήξη, πλήρης αδυναμία ανύψωσης στο πλάι του χεριού(απαγωγή). Εμφάνιση «τρύπας» στην ωμοπλάτη και περιορισμός της ικανότητας για πραγματοποίηση των χτυπημάτων και κυρίως αυτά στην ευθεία.

Σε πλήρη ρήξη του υπερακάνθιου τένοντα, μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι το άκρο μπορεί να διατηρηθεί ακίνητο σε θέση απαγωγής πάνω από 120 μοίρες, άλλα σε μικρότερο ύψος, παρατηρούμαι αιφνίδια πτώση.

Φυσικοθεραπεία

Η θεραπεία σε νεαρά άτομα, είναι συντηρητική με φαρμακοθεραπεία και ακινητοποίηση του μέλους για μικρό χρονικό διάστημα.

Χειρουργική αντιμετώπιση γίνεται μετά από αποτυχία της συντηρητικής θεραπείας και μετά εφαρμόζεται φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση.

Στόχος της φυσικοθεραπείας είναι η αναλγησία, η απόκτηση του πλήρες εύρους κίνησης και η αποκατάσταση της μυϊκής αδυναμίας.

 

Πηγή : http://fysikotherapeiakerkyra.blogspot.gr/